ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΡΩΤΑ: «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΒΑΦΗ»

Κυκλοφόρησε σε ανανεωμένη και εμπλουτισμένη έκδοση το CD «Τραγούδια Καβάφη», του μεγάλου μας συνθέτη Νικηφόρου Ρώτα, που αποτελεί μια σημαντική συνάντηση του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή με τον μεγάλο μας συνθέτη.  Στα «Τραγούδια Καβάφη», που δημιουργήθηκαν το 1972, τραγουδάει και παίζει ο ίδιος ο συνθέτης.
Η έκδοση του CD έγινε από την «ΣΤΑΣΙΣ», μη κερδοσκοπική εταιρεία καλλιτεχνικής και πολιτιστικής δραστηριότητας, υπό την αιγίδα και με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στο CD περιλαμβάνονται 18 μελοποιημένα ποιήματα του Καβάφη:  Τα Βήματα,  Τείχη,  Τα Άλογα του Αχιλλέως,  Che fece…il gran rifiuto,  Η Πόλις,  Η Σατραπεία,  Για νάρθουν,  Τρώες,  Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200π.Χ.,  Τεχνουργός κρατήρων,  Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει,  Από την σχολήν του περιωνύμου φιλοσόφου,  Ένας νέος της Τέχνης και του Λόγου-στο 24ον έτος του,  Από υαλί χρωματιστό,  Θερμοπύλες,  Ζωγραφισμένα,  Όσο Μπορείς,  Η Συνοδεία του Διονύσου.
Ο Νικηφόρος Ρώτας έχει δύο εκδοχές τραγουδιών Καβάφη.  Η μία, χωρίς καμιά συνοδεία.  Στο CD υπάρχει η δεύτερη.  Τη φωνή του συνθέτη συνοδεύουν άλλοτε πιάνο, άλλοτε κιθάρα, άλλοτε τύμπανο, άλλοτε μηχανικοί κρότοι ή ήχοι, άλλοτε ηλεκτρονικοί ήχοι.  Το πιάνο και η κιθάρα πολλές φορές παίζονται με ειδικό τρόπο ώστε να παραμορφώνεται η φωνή τους.
Το CD ήδη διατίθεται από τη Λέσχη του Δίσκου, Ακαδημίας 57 και Μέγαρο Μουσικής, (τιμή διάθεσης: 15 ευρώ) καθώς και σε πολλά κεντρικά δισκοπωλεία.
Τα «Τραγούδια Καβάφη» θα παρουσιαστούν στο κοινό την Πέμπτη 31 Μαΐου 2007 και ώρα 8:30 μ.μ., στη Στοά του Βιβλίου, Αίθουσα Λόγου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, τηλ:2103253.989).  Για το έργο του Νικηφόρου Ρώτα θα μιλήσουν οι: Κώστας Γεωργουσόπουλος, Κριτικός θεάτρου, φιλόλογος, διδάσκων Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Παν/μίου Αθηνών, Γιώργος Χρονάς, Ποιητής, εκδότης ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, Θωμάς Ταμβάκος, Μουσικογράφος, ερευνητής, Βασίλης Ρώτας, Μουσικοσυνθέτης.  Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, θα γίνει ειδική προβολή με οπτικό υλικό για τον Νικηφόρο Ρώτα και θα ακουστούν τραγούδια από το νέο CD, ενώ ποιήματα του Καβάφη θα απαγγείλουν ο Γιώργος Χρονάς και η ηθοποιός Ανθή Ανδρεοπούλου.  ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ.
Ο ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΡΩΤΑΣ για τα  «ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΚΑΒΑΦΗ»
«Έκφραση ακριβείας, σαν πεζή, σαν εκτός τόπου, περιποίηση του εξωτερικού σε βαθμό χιλιοστού, κρατούν καλά χαλιναγωγημένες και οδηγούν σίγουρα, στοχαστικά, δυο καθαρόαιμες, διoγκωμένες τάσεις: την εναντίωση, την παρόρμηση.  Στα ερωτικά, όπου ο ποιητής λειτουργεί ατομικά (απάνω του), μπερδεύει τις δυο τάσεις μεταξύ τους και αφήνεται, χάνεται σε λυρισμούς πικρούς –μοβ, κίτρινους ή κανελιούς.
Για τις εναντιώσεις, το οπλοστάσιό του έχει περίγελο, ειρωνεία, σάτιρα, σαρκασμό –ένα ξυράφι που χαράζει θανάτους χωρίς έλεος. Θέλει να γκρεμίσει με μανία, χτυπάει καίρια και με ακρίβεια ηλεκτρικής εκκένωσης.
Υπέρ των παρορμήσεων λειτουργούν: ειλικρίνεια, προσπάθεια για μετάνοια, παρρησία, τόλμη, πίστη σε ωραία και μεγάλα.
Ο λυρισμός είναι συνήθως της φθοράς, του σώματος, και συχνά αδιόρατος.
Ο Καβάφης δείχνει φροντίδα για τα κοινωνικά.  Βλέπει πολύ σάπιο στο βασίλειο της Δανίας, πολύ ξεπεσμό.  Τον σημαδεύει με οξυδέρκεια και διάθεση μαχητική, τον δείχνει με τη βελόνα, τον βάζει σε καραντίνα και έχει οικονομία και χιούμορ.
Τα παραπάνω δεν αποτελούν κριτική αξιολόγηση του Καβάφη –γι’ αυτό, άλλοι είναι αρμόδιοι.  Αποτελούν τον τρόπο με τον οποίο ο συνθέτης της μουσικής αυτής αντιμετωπίζει τον Καβάφη.
Ο Νικηφόρος Ρώτας έχει δύο εκδοχές τραγουδιών Καβάφη.  Η μία, χωρίς καμιά συνοδεία.  Στον δίσκο υπάρχει η δεύτερη.  Τη φωνή που τραγουδάει συνοδεύουν άλλοτε πιάνο, άλλοτε κιθάρα, άλλοτε τύμπανο, άλλοτε μηχανικοί κρότοι ή ήχοι, άλλοτε ηλεκτρονικοί ήχοι.  Το πιάνο και η κιθάρα πολλές φορές παίζονται με ειδικό τρόπο ώστε να παραμορφώνεται η φωνή τους».
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΡΩΤΑΣ
Ο Νικηφόρος Ρώτας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1929. Σπούδασε σύνθεση στη Μουσική Ακαδημία Βιέννης (από όπου αποφοίτησε με άριστα και «βραβείο σπουδών» «Abgangspreis»).  Από το 1962 ως το θάνατό του (2004) έζησε στην Αθήνα όπου εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας συνθέτης.
Το μουσικό έργο του Ν.Ρ. είναι εκτεταμένο και περιλαμβάνει περισσότερα από 100 έργα, σχεδόν για κάθε είδος μικρού ή μεγάλου οργανικού ή (και) φωνητικού συνόλου: μεγάλα συμφωνικά έργα, έργα μουσικής δωματίου, ορατόρια, καντάτες, μουσική μπαλέτου, καθώς και έργα ηλεκτρονικής μουσικής. Επίσης, 40 έργα μουσικής για το Θέατρο (ανάμεσά τους 17 αρχαίες ελληνικές τραγωδίες και κωμωδίες), που έχουν παιχτεί σε όλα τα ελληνικά φεστιβάλ καθώς και στο εξωτερικό.  Περιλαμβάνει επίσης μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Εκτός από το καθαρά μουσικό του έργο, ο Ν.Ρ. έχει διατυπώσει και πρωτότυπο θεωρητικό έργο.  Το 1986 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ η μελέτη του «Πώς Ακούμε Μουσική» (για τις σχέσεις μεταξύ των διαφορετικών στοιχείων μέσα στο μουσικό έργο και για τις σχέσεις μουσικής και κοινωνικότητας).
Ακόμα, παρουσίασε 6 πρωτότυπες σειρές ραδιοφωνικών εκπομπών («Τα Μουσικά Όργανα», «Μουσικά Έργα», «Πώς Ακούμε Μουσική», «Αναμνήσεις Από Το Μέλλον Της Μουσικής», «Ραδιοακτίνες», «Η Μουσική»), έγραψε πάνω σε εντελώς νέες βάσεις μια πειραματική μέθοδο για τη διδασκαλία της μουσικής στο δημοτικό σχολείο (ανέκδοτη), άλλες (ανέκδοτες) μελέτες, ένα τηλεοπτικό σενάριο («Η Γέννηση Της Μουσικής»), είχε πλούσια αρθρογραφία, έδωσε εκατοντάδες διαλέξεις.  Το 1994 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ η συλλογή άρθρων του «Και Η Μουσική Πού Είναι;». 
Εκτός της θεατρικής του μουσικής, το κύριο μέρος του έργου του Νικηφόρου Ρώτα παραμένει σχεδόν άπαιχτο.  Ουσιαστικά αυτό το έργο δεν έχει συναντηθεί ακόμα με τον φυσικό του παραλήπτη: το ευρύ, σύγχρονο κοινό.
Ο Ν.Ρ. θεωρεί ως το μέγιστο επίτευγμα του ανθρώπου την κοινωνική του συνείδηση, στην οποίαοφείλει τον αλτρουισμό που είναι η ευγενέστερη από τις ιδιότητές του καθώς και τα έργα των «καλών» τεχνών που αποτελούν τις δημιουργικότερες εκδηλώσεις του ανθρωπισμού του.  Θεωρεί τη μουσική ως τη «μήτρα» στην οποία πλάθεται η κοινωνική συνείδηση των ατόμων…. Θεωρεί σημαντικότερη αξία της μουσικής το πνεύμα της, στοιχείο που δεν είναι ακουστό αλλά νοητό...

«Γιατί ο λόγος που έκανε τη Μουσική Τέχνη να υπάρξει δεν ήταν η στείρα διακόσμηση της στασιμότητας της ζωής μας, αλλά ήταν η γόνιμη κοινωνική συνειδητοποίηση, ζύμωση και διαρκής μεταλλαγή της ζωής μας προς ένα διαφορετικό αύριο.  Ολόκληρη η καλλιτεχνική δημιουργία ανατρέπει τα υπάρχοντα, προκειμένου να γεννηθούν τα ερχόμενα». 

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΡΩΤΑΣ