Κατά καιρούς έχει γίνει λόγος για το αν θα πρέπει να βάφουν τα μαλλιά τους οι έγκυες, αλλά και για τον πιθανό συσχετισμό ανάμεσα στις βαφές και τον καρκίνο των λεμφαδένων. Ποια είναι όμως η αλήθεια; Η πιο γνωστή και συνήθης ανεπιθύμητη ενέργεια των μόνιμων βαφών είναι η ανάπτυξη αλλεργικής εξ’ επαφής δερματίτιδας. Σύμφωνα με την γνωστή δερματολόγο-αφροδισιολόγο κ .Αννα Μαραγκάκη πρόκειται για αντίδραση που εμφανίζεται σε γενετικά προδιαθετημένα άτομα και οφείλεται συνήθως στο PPD (παραφαινυλενδιαμίνη).
Το PPD είναι χημική ουσία η οποία περιέχεται στις περισσότερες μόνιμες βαφές μαλλιών, αλλά δεν είναι η μόνη που μπορεί να επιφέρει αλλεργικές αντιδράσεις. Ιδιαίτερα το PPD μπορεί να δημιουργήσει διασταυρούμενη αλλεργική αντίδραση σε παρεμφερή υλικά που περιέχονται σε διάφορα τρόφιμα, φάρμακα ή κοσμετολογικά προϊόντα.
Οι κυριότερες αλλεργικές αντιδράσεις εμφανίζονται με ήπια συμπτώματα όπως είναι η ερυθρότητα, ο κνησμός και η απολέπιση. Μέτρια ή και σοβαρή αντίδραση με δημιουργία φυσαλίδων είναι δυνατό επίσης να εκδηλωθεί. Οι αντιδράσεις αυτές όπως τονίζει η κ. Μαραγκάκη αφορούν το δέρμα του κρανίου, αλλά μπορεί να φτάσουν στο μέτωπο, τα βλέφαρα ή τα αυτιά. Δεν πρέπει εδώ να παραλείψουμε την αναφορά στις συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις κυρίως από εισπνοή, όπως είναι η δύσπνοια, ο βήχας έως και η αναφυλαξία η οποία μπορεί να αποβεί απειλητική για τη ζωή.
Να σημειωθεί ότι για να εκδηλωθεί κάποια αλλεργική αντίδραση απαιτείται άνω της μίας φοράς εφαρμογής της βαφής, ενώ μπορεί να συμβεί ακόμη και μετά από χρόνια χρήσης του ίδιου προϊόντος. Πάντως μετά το 1980, αφαιρέθηκαν από τις βαφές αρκετές ουσίες που θεωρήθηκαν επικίνδυνες. Ένα πολύ σοβαρό επίσης ερώτημα σχετικά με τις μόνιμες βαφές των μαλλιών είναι αυτό τις πιθανής αιτιολογικής συσχέτισης τους με την ανάπτυξη καρκίνου.
Δεν είναι λίγες οι μελέτες που έχουν εκπονηθεί εδώ και μερικά χρόνια σε διάφορα ερευνητικά ινστιτούτα, με πολλές φορές αντικρουόμενα αποτελέσματα. Έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε πειραματόζωα έδειξαν ότι οι αρωματικές αμίνες οι οποίες περιέχονται σε πολλές μόνιμες βαφές, αύξησαν σε αυτά την πιθανότητα εμφάνισης του καρκίνου της ουροδόχου κύστης και λεμφωμάτων. Αυτό όμως δεν έχει ακόμη αποδειχθεί ότι ισχύει και για τους ανθρώπους, εκτός ίσως από τους επαγγελματίες οι οποίοι εκτίθενται σε μεγάλο βαθμό!
Η τελευταία μελέτη του M.D Anderson (πολύ γνωστό αντικαρκινικό ινστιτούτο στις Η.Π.Α) η οποία δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο του 2006, δεν μπόρεσε να αποδείξει συσχετισμό μεταξύ βαφών και καρκίνου της κύστης παρόλο που παλαιότερα είχαν δημοσιευτεί μελέτες με αντίθετα αποτελέσματα.
Στα πλαίσια αυτά, θα πρέπει οι μόνιμες βαφές να μην εφαρμόζονται κατά την διάρκεια της κύησης αφού ακόμη και απειροελάχιστες ποσότητες επίφοβων χημικών ουσιών μπορούν να βλάψουν τον ευάλωτο εμβρυϊκό οργανισμό, ενώ το ίδιο ισχύει και για την περίοδο του θηλασμού. «Δεδομένου ότι χρειάζονται περαιτέρω μελέτες και έρευνα δεν μπορεί κανείς να απαντήσει με βεβαιότητα στο ερώτημα της συσχέτισης καρκίνου και μόνιμων βαφών, αφού ούτως ή άλλως ο καρκίνος είναι μία νόσος πολυπαραγοντική» σημειώνει η κ. Aννα Μαραγκάκη, προσθέτοντας ότι «οι φυτικές βαφές, οι ανταύγειες (που δεν έρχονται σε επαφή με το δέρμα) αλλά και τα χρωμοσαμπουάν, είναι πολύ πιο ασφαλείς μέθοδοι χρωματισμού των μαλλιών.
Τέλος σας αναφέρουμε μια πρόσφατη μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Epidemiology και επιχειρεί να δώσει μια απάντηση. Προέκυψε λοιπόν πως ο κίνδυνος λεμφώματος σε αυτούς που έβαφαν τα μαλλιά τους ήταν κατά 19% μεγαλύτερος σε σύγκριση με τους υπόλοιπους.